Ime Narcis potiče od grčke reči narkao, što znači opiti, omamiti. Ne može se sa sigurnošći tvrditi da li se mislilo na omamljujući miris ili na narkotičko dejstvo alkoloida narcisina koji se nalazi u biljci.

    Od 25 vrsta narcisa neke vrste su brojno raširene u Portugalu, Španiji, na Pirinejima, u Južnoj Francuskoj, Severnoj Africi, gde rastu pod uticajem tople mediteranske klime, dok se druge, otporne na mrazeve, nalaze svugde u Evropi, gde na planinskim livadama stvaraju čitava cvetna polja.

    Narcisi su počev od 16 veka omiljeno baštensko cveće. Prvi crtež narcisa načinjen je 1530 godine i nalazi se u delu Herbarium eicones od Brunfelsa.

    Tokom vekova narcisi dobijaju u značaju, ali se na dobijanju novih sorti radi samo amaterski. Tek krajem 18 veka stručnjaci preuzimanju selekciju narcisa u svoje ruke. U tome prednjače Englezi i odmah zatim Holanđani.

    Kako se narcisi veoma lako međusobno ukrštaju, proizvedeno je preko 10000 različitih sorti, no samo mali broj zadržao u standardnoj proizvodnji. U Engleskoj, Royal Horticultural Society se bavi registrovanjem svih novih sorti narcisa i prema publikaciji udruženja iz 1965 godine opisao je preko 8000 sorti koje imaju značaja za sadnju u vrtovima, za rezani cvet, za gajenje u saksiji ili u druge svrhe.

    Na prvom mestu u gajenju narcisa nalazi se Engleska, zatim Holandija, Danska i Nemačka. U našoj zemlji cvetovi narcisa su u rano proleće veoma traženi, međutim proizvodnja nije ni velika ni organizovana.